Discussieren kun je leren

Discussiëren

Ontstaansgeschiedenis

DKJL ontwikkelde directeur en initiatiefnemer Chantal Deken in de praktijk na de aanslagen van 9/11 en de moord op Theo van Gogh. 

 

Chantal studeerde onderwijskunde aan de UvA en werkte als leerkracht in de Spaarndammerbuurt. Haar leerlingen voerden dagelijks discussie's die soms escaleerden op het schoolplein.

"Ik kon brandjes blussen en gaf dan een 'preek', zoals ik dat had geleerd op de PABO. Maar er kwam geen verandering." De taalmethode sprak niet aan en mijn leerlingen wilden graag ergens anders over te willen praten. Ze bleken veel vragen te hebben over de actualiteit. Maar, anders dan ik had geleerd op de PABO, wist ik zelf ook het antwoord niet. Ik besloot het om te draaien en de vragen terug te geven aan mijn talentvolle groep."

 

In haar klas zaten 22 leerlingen met vijftien uiteenlopende nationaliteiten en minstens zoveel meningen, kennis en ervaring. Chantal: "Zo'n politicus als Geert Wilders hadden ze nog nooit gezien. 'Juf, zoiets mag hij toch niet zeggen?!' vroegen ze. 

 

“Mijn leerlingen vroegen zich af of er grenzen waren aan de vrijheid van meningsuiting; “Betekent die vrijheid ook het recht om te beledigen?” Op Google vonden het we meerdere bronnen en antwoord op de mate waarin de vrijheid van meningsuiting was begrensd. Conclusie? Volgens het Europese recht mocht meer dan het Nederlands recht. Het koningshuis is tot op de dag van vandaag nog altijd onschendbaar. We sloegen de krant open en gingen op zoek naar de volgens mijn leerlingen meest kwetsende opmerkingen van Geert Wilders. Zij vroegen zich af: “Wat zou ik tegen Geert Wilders zeggen als ik hem mocht ontmoeten? Of tegen mijn buurvrouw die bang is voor een ‘tsunami van moslims’? Dat hij een film (Fitna) wilde maken, vonden zij een slecht idee. Dus we schreven brieven aan Wilders om hem te adviseren".

 

Ondanks het advies van collega's om dit gesprek uit de weg te gaan, wilde Chantal met lessen Discussiëren Kun Je Leren een kritische denkhouding en een oplossingsgerichte houding stimuleren. "Voor het verbeteren van de kwaliteit van het gesprek voelden mijn leerlingen  de noodzaak om zich beter en genuanceerder uit te drukken. Het versterken van de mondelinge taal kreeg toen maar weinig aandacht in het curriculum. Net als burgerschap. Met onze brieven aan Wilders bereikten we het NOS Jeugdjournaal. Met toenmalig burgemeester Job Cohen gingen we om de tafel en bespraken we het 'hangjongerenprobleem'." Burgerschap werd concreet, betekenisvol en leuk!

 

 

"Over het boerkaverbod spraken we met relativeringsvermogen. We discussiërden in rol." Toen Chantal merkte dat leerlingen beter naar elkaar luisterden, elkaar lieten uitpraten, de sfeer in de klas beter werd en ieder onderwerp bespreekbaar, is in mei 2007 Stichting Discussiëren Kun Je Leren opgericht met als doel om de tolerantie tussen leerlingen (en leerkracht) te bevorderen. Een verschil van mening werd interessant.

 

Nu.

 

DKJL gaat nog steeds uit van de gedachte dat leren discussiëren leuk en belangrijk is voor kinderen en jongeren. Wat DKJL raakt is dat volwassenen 'lastige' thema's mijden en dat terwijl bij kinderen en jongeren de behoefte om gehoord te worden groter is dan ooit.

 

Waarom 'discussiëren' kun je leren? En geen 'debatteren' of 'dialoog'?

 

Wij voeren dagelijks discussie's over allerlei zaken. Een gevolg van een discussie die excaleert is ruzie. Misschien wordt het in tijden van segregatie in de samenleving tijd dat we constructief leren 'clashen'.
Discussiëren Kun Je Leren spreekt kinderen aan, omdat het rijmt, maar ook omdat ze het nut ervan inzien: 'Soms is het een beetje dissen met respect.'
 
De D van 'DKJL' staat voor 'discussie', 'debat' en 'dialoog'. In de lessen leggen we uit wat het verschil is.
Afhankelijk van de inhoud van het programma kiezen we voor de discussie, het debat of de dialoog.
We zoeken naar contact, verbinding en een gemeenschappelijke deler.